Sadece oku 😊📚

  Son yaşanan olaylardan sonra en büyük silah, kalemdir diyerek dilim döndüğünce bir iki kelime etmeyi bir blog yazarı olarak kendime borç b...

     Kendine ait odasında kitabını okuyordu. Odası küçüktü biraz. Pencere kenarında bazası olan bir yatak( bazalı olmasının nedeni okuduğu k...

     Her sabah olduğu gibi oturdu daktilosunun başına Füruğ. Yazmak için can atıyordu ama yine de korkuyordu. Akşama kadar bir cümle dahi ya...

    Şehrin gürültüsünden çok uzakta, sanki kocaman bir ormanın içindeymiş gibi sessiz sakin, her zaman gıpta ile baktığım bir evimiz vardı...

  "Her akşam yaptığım gibi o akşam da çayımı alıp bahçeye indim. Sessizlikte kitabın içine dalıp gidebilmek için. Saat on civarıydı. Bi...

                                                                       ‘’Ben şu an bulunduğum konumdayken, dünyada hiç tanımadığım insanlar ...

‘’İnsanların, sanatı kendi varlıklarını açıklamak için seçtiklerini düşünüyorum.’’ cümlesini ilke edinmiş yirmi beşlerinde bir genç kız, Ver...

  Gözümü açıp saate baktığımda üç buçuktu. Yalnız yaşayan bir kadın olduğum için mutfaktan gelen daktilo seslerinden endişelendim. Önce hi...

       Hikâyesini anlatmaya dolu dolu gözlerle başladı Meryem. Sanki yeniden aynı şeyleri yaşıyormuşçasına okunuyordu acısı gözlerinden. Ama...

 Uzun zamandır planladığım geziye nihayet çıkıyorum. Saat sabahın altısı, gün henüz ağarıyor. Kuşluk vaktindeyiz … Mayıs ayındayız. Bu yolcu...

        Bugün 35 yaşına basan ve iki çocuk annesi olan bir kadın, evine gelen ve üzerinde kendi isminin yazılı olduğu bir mektupla karşılaşt...

Toplumun sanata kesinlikle ihtiyacı olduğunu düşünenlerdenim. Dans etmeden, müzik dinlemeden yahut içinden geçen şeyleri boş bir tuvale dökm...

       Bu yazıyı cezaevinden yazıyorum. Haberimin dahi olmadığı bir suça destek olduğumdan dolayı 15 yıllık meslek hayatıma son verip içeri ...

    Karşımdaki yapının çok eski olduğunu fark ettiğimde çoktan önüne gelmiştim bile. İçeriye girip, girişteki tabelayı okuduktan sonra içim ...

     Sabahın beş buçuğu, adını bilmediğim bir sahilde yalnız başıma oturuyorum. Gün henüz ağarmadı. Acilen bir şeyler yazmam lazım. Çünkü i...

    İnsanoğlu denen meçhulün alışamayacağı bir acı yok derler. Hatta ölüme bile alışır diye eklerler sonuna. Çok sevdiğin ve zamanında bir ş...

Şansının hiçbir zaman onunla beraber olmadığı düşüncesini bu yaşına kadar aklından çıkarmamış. Öğrenilmiş çaresizlik misali, kabullenmiş ve ...

     Evde her şey seyrinde gidiyordu. Gayet keyifli çay içiyorken önüme eskaza bir haber denk geldi. Anlamsızca kulak kesildim. Takriben 25...

 1945’ler sabahıydı yanılmıyorsam, 1945’ler İstanbul’u. Mevsimlerden ilkbahar… O gün hayatımın en özel ve en anlamlı günüydü. Hala ne hisse...

Kaç saattir burada olduğum, kaç saattir okuduğum hakkında hiçbir fikir yürütemez oldum. İnsan okurken, zamanın farkında olamıyor. Zaten insa...