Edebiyat ve Toplum

Toplumun sanata kesinlikle ihtiyacı olduğunu düşünenlerdenim. Dans etmeden, müzik dinlemeden yahut içinden geçen şeyleri boş bir tuvale dökmeden insan ruhunun yeterince yetişemeyeceğini düşünüyorum. Bizim toplumumuzun kat-i suretle sanata ihtiyacı var. Fakat bizim toplumumuz edebiyata muhtaç! Toplumumuz edebiyata muhtaç çünkü insanlar ruhunu aç bırakarak büyüyor. Bir romana misafir olmadan yetişkin oluyor. Fakat yetişebiliyor mu orası muamma. Bir şiir bile dinlemeden geçiyor çoğumuzun ömrü… Edebi eserler gün geçtikçe değerini yitiriyor. Oysa sadece bir tane roman okuyarak bambaşka bir yere gidilebilir, üstelik bambaşka insanlarla. Alenen başka bir boyut kazanmak bu, ne hoş… Okumak insana onlarca yarar sağlar ama birinin üstünde özellikle durmak istiyorum. EMPATİ! İnsan okudukça başkaları ne hisseder diye düşünmeye başlıyor. İnsanın ruhu değişiyor farkında olmadan. Bir bardak suya bakınca herkes bir bardak su görürken, çok okuyan insanın gördüğü şey bir bardak sudan çok daha fazlası… İnsanoğlu okudukça kendine hayret ediyor. Bambaşka duygular çevresine toplanıyor farkında olmadan. Edebiyat, ruhuna dokunduğu insanın gözlerinden okunuyor. Sebepsizce buna inanıyorum ve sonsuza kadar buna inanacağım. Bizim toplumumuz edebiyata muhtaç arkadaşlar! Bıkmadan, pes etmeden, her gün her yerde okumalıyız. Okumalıyız ki ortadaki o kocaman yangına bir damla dahi olsa su dökebilelim. Bizim toplumumuz edebiyata muhtaç arkadaşlar, biz okumak zorundayız. Sevgilerle Zehra ÇELİK