Bence okumak 😊

Kaç saattir burada olduğum, kaç saattir okuduğum hakkında hiçbir fikir yürütemez oldum. İnsan okurken, zamanın farkında olamıyor. Zaten insan yalnızca kitap okurken unutuyor çevresindekileri. Okumanın soyutlanmak olduğuna inanıyorum. Çevredeki çoğu insana kendini kapatmak gibi. Bunun farkında olarak buna devam etmekte ciddi bir risktir bence. Çünkü insan sosyal bir varlıktır ve sürekli iletişim içinde olması gerekir ki derdini anlatabilsin. Fikrimce okumanın, her şeyi okumanın zararı budur. Bilemiyorum, belki de en büyük yararı... Okuyan insan diğer insanlara nazaran hayata bambaşka bir perspektiften bakar. Herkesten farklı görür. Yeni bir kitap bitirdikçe kelimeler ve cümleler çok farklı bir âleme geçer. Hayal dünyanızda olan olaylardan dolayı diliniz tutuluverir. Ayrıca okumak, sorgulamak dünyasına da kapılarını tamamen açar. Her şeyi en ince ayrıntısına kadar irdeleme kuvveti bulur insan, en derinliklerinde. Günlük hayatta kullandığı kelimeleri bile değişir insanın. Bazen misafir olduğu romanda kendini dünyanın en güçlü insanı olarak hisseder. Fakat gelgelelim başka kitabın derinine indi mi sanki dünya başına yıkılmışçasına feryat figan. Aynı insandan bahsediyorum, dikkatinizi çekerim. Böyle bir kuvvet vermekte işte okumak. İnsanı daha çok insanlaştıran, körelmiş olan empati duygusunun pekişmesine ciddi ölçüde katkıda bulunan bir olaydır diye tasavvur edebiliyorum. Yıllar evvel yaşamış olan insanların hayatlarına misafir olarak, o zamanın şartlarında hayat mücadelesi nasıl verilmiş görebilmek ancak ve ancak okuyarak yapılabilir zaten. Çok sevdiğim ve defalarca kez okuma fırsatı bulduğum bir roman vardı. Kitabı ilk bitirdiğim zaman günlerce avare gibi gezdim. Öyle çok etkisi altına almıştı ki beni, bunu kelimelerle izah edebilmem mümkün değil. Enteresan bir saptamam daha mevcuttur ki, layığıyla okudukça yalnızlaşmak istiyor insan. Geçmiş zamanla şimdiki zamanı mukayese ediyor ve anlaşılmadığını düşünüyor. Anlaşılmadığına inandıkça da açıklama gereğinde bulunmuyor etrafına. Ve bu şekilde yalnızlaşıyor. Gariptir ki, bu yalnızlaşma da enteresan bir keyif vermekte okura. Mevzu bahis kitaplar ve okumak olunca, bazı şeyleri mantık çerçevesinde düşünmek bir sonuca varmaya engel olur. O yüzden yalnızca ve yalnızca okuyup okutalım derim. Çünkü mürekkebin kuruduğu yerde kan akıyor. Sevgilerle Zehra ÇELİK